กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฟางเทาได้ยินคำพูดนี้แล้ว ก็นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่
เขาพิงพนักเก้าอี้ นิ้วมือเคาะเบา ๆ บนที่วางแขนของเก้าอี้สองที แล้วเคาะอีกสองที เสียง “ต็อก ๆ” ดังก้องชัดเจนเป็นพิเศษในห้องประชุมอันเงียบสงัด
ผ่านไปราวหนึ่งนาที ฟางเทาจึงเปิดปากพูด
“แผนงานเป็นสหายหลี่ซิ่วหลิงเขียนขึ้นมา เธอเข้าใจแนวคิดทั้งหมดชัดเจนที่สุด ให้เธอกำกับดูแลงานนี้ ในเชิงตรรกะแล้วถือว่าฟังขึ้น”
“ฉันเห็นด้วยกับที่สหายกว่างหมิงพูด ในเมื่อจะลอง ก็ต้องปล่อยมือให้ไปลอง อย่าไปมัดมือมัดเท้าเธอไว้ มัดเอาไว้แล้วอะไรกันก็ทำไม่สำเร็จทั้งนั้น”
สายตาของเขากวาดมองผู้คนที่นั่งอยู่ตรงนั้น “แต่ว่า ระดับและตำแหน่งของสหายหลี่ซิ่วหลิงในตอนนี้ไม่เหมาะสมจริง ๆ”