กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่ซิ่วหลิงหยุดอยู่หน้าร้านค้าใบชาแห่งหนึ่ง เดินจนเหนื่อย ฝ่าเท้าปวดเมื่อย
หน้าร้านวางเก้าอี้ไม้ไผ่ไว้หลายตัว มีตาแก่หลายคนนั่งดื่มชาคุยกันอยู่
ในบรรดาตาแก่เหล่านั้น คนหนึ่งเห็นหลี่ซิ่วหลิงยืนมองอยู่ที่ประตู จึงโบกมือเรียกเธอ
“สหาย คุณเป็นคนของรัฐใช่ไหม มาก่อน ๆ นั่งสักครู่ ดื่มชาสักถ้วย ดูคุณเดินจนเหงื่อท่วมหัวแล้ว พักเท้าสักหน่อย”
เสียงของตาแก่ดังมาก แฝงด้วยความองอาจผ่าเผย
หลี่ซิ่วหลิงยิ้ม แล้วเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ไผ่ เก้าอี้ดังเอี๊ยดหนึ่งครั้ง เธอปรับท่านั่งเล็กน้อย วางกระเป๋าเอกสารไว้ข้างเท้า