กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะที่โจวกั๋วเฉียงได้ยินข่าวนี้ เขากำลังเขียนวัสดุรายงานเกี่ยวกับสถานการณ์อุตสาหกรรมและการค้าอยู่
ปากกาหมึกซึมในมือเขาชะงักไปครู่หนึ่ง ปลายปากกากดลงบนกระดาษเกิดเป็นจุดหมึกจุดหนึ่ง กลม ๆ ดำ ๆ
เขาจ้องจุดหมึกนั้นอยู่สองวินาที จากนั้นวางปากกาลง พิงหลังเก้าอี้เบา ๆ สายตาจับอยู่ที่เพดาน ครู่ใหญ่อยู่เฉยไม่ขยับ
ความรู้สึกในใจเขาซับซ้อนยิ่งนัก
มีทั้งเปรี้ยวนิด ๆ ขมนิด ๆ ฝาดนิด ๆ และยังมีรสเผ็ดของความไม่ยอมจำนนอีกสายหนึ่ง
รสเปรี้ยวมาจากตัวเขาเองมาที่นี่เกือบปีแล้ว เขียนรายงานไว้มากมายขนาดนั้น ไม่มีสักฉบับที่ด้อยกว่าคนอื่น ทำไมถึงไม่ได้รับการปฏิบัติเช่นนี้?