กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขับรถไปประมาณสิบกว่ายี่สิบนาที ด้านหน้าก็ปรากฏหมู่บ้านแห่งหนึ่งขึ้นมา
หมู่บ้านไม่ใหญ่มาก มีบ้านเรือนอยู่หลายสิบหลัง กระจัดกระจายอยู่เชิงเขา
บ้านส่วนใหญ่เป็นบ้านดินดิบ ผนังฉาบด้วยโคลนสีเหลือง บางแห่งโคลนหลุดร่อน เผยให้เห็นก้อนดินดิบและฟางข้างใน
หลังคามุงด้วยกระเบื้องดูหม่นหมอง บางแผ่นแตกหัก ก็ใช้ฟางหญ้าหรือแผ่นสักหลาดเคลือบน้ำมันแปะซ่อม รอยปะทับซ้อนกันไปมา
ปากทางเข้าหมู่บ้านมีต้นไทรใหญ่ต้นหนึ่ง ลำต้นหนาขนาดสองสามคนโอบไม่รอบ เรือนยอดแผ่ปกคลุมบดบังท้องฟ้า เหมือนร่มคันใหญ่ที่กางออกแล้วไม่มีวันหุบลงได้อีก
ใต้ต้นไม้มีคนแก่สองสามคนนั่งยองๆ ผิงแดดอยู่ บ้างก็กำลังสูบยาเส้น บ้างก็กำลังซ่อมแซมเสื้อผ้า ส่วนบางคนก็ไม่ได้ทำอะไรเลย เพียงแค่นั่งยองๆ หรี่ตาลงเท่านั้น