กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเดินเข้าไปในตรอกเหยียนอวิ้นตะวันตกสายสอง หวังซิ่วอิงกำลังยืนเลือกผักอยู่ที่หน้าประตู พอเหลือบไปก็เห็นหลี่ซือฉีเข้าทันที
ดวงตาของเธอสว่างขึ้นในทันใด ไม่สนใจเลือกผักอีกต่อไป ยืนขึ้นแล้วถามเสียงดัง “พี่ซิ่วหลิง นี่ใครกัน ใส่เครื่องแบบทหาร เป็นอะไรกันกับพี่”
“น้องชายฉัน” หลี่ซิ่วหลิงยิ้มแล้วพูด “น้องชายแท้ ๆ อยู่กองทัพ เป็นทหาร ลาป่วยกลับมา”
“โอ๊ย พี่มีน้องชายด้วยเหรอ” เสียงของหวังซิ่วอิงยิ่งดังขึ้น ราวกับอยากให้ทั้งตรอกได้ยิน
“หน้าตาหล่อดีจริง อายุเท่าไหร่แล้ว แต่งงานหรือยัง”
หลี่ซิ่วหลิงยิ้มไม่ออก “23 ยังไม่แต่งงาน”
“23 แล้วยังไม่แต่งงานเหรอ คุณสมบัติดีขนาดนี้ ทำไมไม่หาคนรักล่ะ” ในดวงตาของหวังซิ่วอิงเป็นประกาย ราวกับกำลังพิจารณาสมบัติชิ้นหนึ่ง