กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อหลี่ซิ่วหลิงถือวัสดุกลับมาที่สำนักเลขานุการ หวังซูเจินเช็ดโต๊ะเสร็จแล้ว กำลังนั่งอยู่ที่ตำแหน่งของตัวเองถักเสื้อไหมพรม
เข็มไม้ไผ่สองเล่มพลิกขึ้นลงในมือเธอ เร็วจนมองไม่ทันวิชาดรรชนี ไหมพรมสีแดงเข้มถักไปได้ครึ่งหนึ่ง
ดูออกว่าเป็นเสื้อไหมพรมของเด็ก ขอบคอเสื้อส่วนนั้นเก็บเรียบร้อยแล้ว กำลังถักลงมาที่ตัวเสื้อ
เธอถักไหมพรมโดยไม่ต้องมอง ตาจ้องอยู่ที่ประตู งานในมือไม่ชักช้าเลยสักนิด
เธอเห็นหลี่ซิ่วหลิงกลับมา จึงเงยหน้าขึ้น มือไม่หยุด ปลายเข็มแทงไปมาระหว่างปลายนิ้ว
“หัวหน้ากองเฉินตามคุณมาธุระอะไรกัน?” หวังซูเจินถามอย่างอยากรู้