กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนทั้งสี่นั่งอยู่ในห้องอาหาร ตรงหน้าแต่ละคนมีโจ๊กไข่ 1 ชาม โจ๊กไม่ร้อนจัดแล้ว แต่ยังอุ่นอยู่
หลิวฉางซุ่นยกชามขึ้นก่อน ดื่มคำหนึ่ง ดวงตาสว่างวาบ แล้วดื่มอีกคำ
หลิวฉางอันใช้ช้อนตักหนึ่งช้อนใส่เข้าปาก เคี้ยว ๆ กลืนลงไป แล้วพูดว่า “อร่อย”
หลิวฉางเล่อยกชามขึ้นเทเข้าปากตรง ๆ เกือบถูกน้ำร้อนลวก หลี่ซิ่วหลิงจึงรั้งไว้ “ดื่มช้า ๆ ไม่มีใครแย่งเธอหรอก”
“แม่ อร่อยมาก ๆ” ดวงตาของหลิวฉางเล่อโค้งเป็นเสี้ยวจันทร์ “อร่อยกว่าโจ๊กที่สถานรับเลี้ยงเด็กตั้ง 100 เท่า!”
“100 เท่าเนี่ยเท่าไหร่?” หลิวฉางอันถาม
“ก็คือหลาย ๆ เท่าไง”
“เธอพูดเป็นตัวเลขชัด ๆ ได้ไหม?”
“เรื่องของฉัน”