0168

⬢⬢⬢

ตอนที่ 168 หลังเหินทะยาน (ยี่สิบห้า)

เจียงหนิงมองไปยังจิตวิญญาณแห่งเผ่าเทพหยินหยาง ตั้งแต่ต้นจนจบดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เคยเอาจริงเอาจังเลยแม้แต่น้อย ทว่ากลับสามารถสะกดข่มทุกกระบวนท่าของเขาได้อย่างง่ายดาย

ร่างแห่งแสงสว่างและความมืดสายนั้นพลันเอ่ยปาก เสียงกระซิบอันศักดิ์สิทธิ์ระเบิดก้องขึ้นในห้วงความคิดของเจียงหนิง

“บนร่างของเจ้า มีกลิ่นอายที่ทำให้ข้าสะอิดสะเอียน”

เจียงหนิงพลันรู้สึกหนาวเหน็บไปทั่วทั้งร่าง คล้ายกับเห็นยมทูตกำลังกวักมือเรียกตน เจตจำนงสังหารเพียงเศษเสี้ยวที่แผ่ออกมาจากเทพแห่งแสงและความมืดตนนั้น ก็มากพอทำให้เขาไม่อาจต้านทานได้แล้ว

หัวใจของเขาค่อย ๆ ดิ่งลง สิ้นหวัง... ไร้เรี่ยวแรง พลังฝีมือของเขาสามารถสังหารเผ่าพันธุ์ชั้นสูงได้จริง ทว่า... ต่อหน้าสิ่งมีชีวิตระดับนี้ เผ่าพันธุ์ชั้นสูงก็มิได้ต่างอันใดจากมดปลวกตัวโตเลยแม้แต่น้อย