0160

⬢⬢⬢

ตอนที่ 160 หลังเหินทะยาน (สิบเจ็ด)

“เผ่าพันธุ์ชั้นสูง เผ่าโลหิตบรรพกาล อายุขัยยืนยาว ยากจะสังหารดับสูญ สามารถควบคุมโลหิตของสิ่งมีชีวิตทั้งปวงได้ ทั้งยังมีความสำเร็จในมรรคาแห่งยันต์ลึกซึ้งยิ่งยวด”

“อุปนิสัยชั่วร้ายเจ้าเล่ห์ถึงขีดสุด เห็นแก่ตัวแสวงหาแต่ประโยชน์ส่วนตน”

เจียงหนิงทบทวนบันทึกของเผ่ามนุษย์ที่มีต่อเผ่าโลหิตบรรพกาลอย่างละเอียดถี่ถ้วน เผ่าพันธุ์ชั้นสูงทุกเผ่าพันธุ์ล้วนไม่ใช่ตัวตนธรรมดา พวกมันต่างเป็นตัวแทนของจุดสูงสุดในแต่ละเส้นทางมรรค และสืบทอดมรดกความสามารถอันน่าอัศจรรย์เหลือล้นนานัปการ

“หาทางหนีเอาตัวรอด”

เจียงหนิงและหลีโยวสบตากัน ทั้งสองฝ่ายต่างรู้ใจกันเป็นอย่างดี สายน้ำไหลเปลี่ยนทิศสามสิบปียังไม่สาย สิ่งมีชีวิตเผ่าโลหิตบรรพกาลเบื้องหน้านี้อันตรายถึงขีดสุด