กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 154 หลังเหินทะยาน (สิบเอ็ด)
“ที่นี่คือวังสวรรค์ตี้หวงงั้นหรือ?”
ที่นี่ไม่ใช่ตำหนักอันกว้างขวาง ทว่ากลับดูเหมือนสนามรบเสียมากกว่า
อาทิตย์อัสดงดุจโลหิต ผืนแผ่นดินเสื่อมโทรมไร้ซึ่งกลิ่นอายเซียนแม้แต่น้อย
มันต่างจากภาพที่เขาจินตนาการไว้อย่างสิ้นเชิง
“เจ้าคือศิษย์ของราชันกระบี่เก้าเร้นลับสินะ?”
สุรเสียงหนึ่งดังขึ้นในดินแดนอันกว้างใหญ่และแห้งแล้ง เจียงหนิงหันไปมอง พบว่าเป็นชายหนุ่มสวมชุดคลุมสีดำสนิท บนชุดคลุมปักลายมังกรห้ากรงเล็บที่ดูมีชีวิตชีวา นัยน์ตาสีทองจางจ้องเขม็งมายังเจียงหนิง
“นามของข้าคือเซี่ยไท่ซวี เรื่องราวจากโลกภายนอกบรรพชนได้บอกกล่าวแก่ข้าแล้ว การที่เจ้าสามารถเอาชนะผู้คนเหล่านั้นได้ แสดงว่าเจ้ามีศักยภาพระดับสูงสุดของเผ่ามนุษย์”