เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 215 ชาวดาวน้ำเงินหลบหนี
คำพูดของเสิ่นเฟิงยังไม่ทันจบ ดวงตาอันชาญฉลาดของอันเจี๋ยลี่ก็เป็นประกายขึ้นมาในทันใด นางเข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของเสิ่นเฟิงได้ในพริบตา
เห็นเพียงนางหมุนตัวอย่างรวดเร็ว ค้นหาหนังสัตว์สีเหลืองซีดใบหนึ่งออกมาจากกล่องไม้ที่มุมห้อง แล้วหยิบหินขาวแหลมคมข้าง ๆ ขึ้นมาด้วยท่าทางคล่องแคล่วและเด็ดเดี่ยว ก่อนจะใช้แรงเขียนคำว่า “หนี” ตัวโตคำหนึ่งลงบนหนังสัตว์นั้น
ลายมือนั้นบิดเบี้ยว ทว่าเปี่ยมล้นไปด้วยความโหยหาอิสรภาพอย่างรุนแรงของพวกเขา
ผืนดินแห่งการจองจำแห่งนี้คือเรือนจำที่มนุษย์ซิลิคอนสร้างขึ้นอย่างประณีต รายล้อมไปด้วยอุปกรณ์สอดแนมที่หนาแน่นราวกับดวงตานับไม่ถ้วน คอยเฝ้ามองทุกความเคลื่อนไหวของพวกเขาอยู่ตลอดเวลา
หากประมาทเพียงนิดเดียว ก็จะนำมาซึ่งหายนะร้ายแรง