เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 เจี่ยงปิ่งหลบหนี
ท่ามกลางเสียงฝีเท้าที่รีบร้อนและค่อนข้างสับสน เจี่ยงปิ่งมีสีหน้าเคร่งขรึม ในแววตามีร่องรอยของความเจ้าเล่ห์ที่ยากจะสังเกตเห็น
เขาพาเบเลม หวังซือฉี หลี่เยว่หง รวมถึงลูกน้องหลายหมื่นคนของเขาเดินดุ่มๆ มายังโรงจอดยานประจำยานแม่ซึ่งเป็นที่จอดของยานทะลุมิติกาลอวกาศ
ภายในโรงจอด กำแพงโลหะสีเงินเทาส่งประกายเย็นเยียบ อุปกรณ์ส่องสว่างขนาดมหึมาบนเพดานสาดแสงสีขาวซีดลงมา ทำให้พื้นที่ทั้งหมดดูราวกับห้องเก็บน้ำแข็ง
โดยรอบมีท่อและสายไฟนานาชนิดวางสลับซับซ้อนไปมา ไฟสัญญาณสีน้ำเงินเข้มหรือสีส้มเหลืองกะพริบเป็นระยะ ราวกับเส้นเลือดและเส้นประสาทของสัตว์ร้ายเหล็กที่กำลังเต้นเป็นจังหวะ
ในขณะนั้นเอง ยานทะลุมิติกาลอวกาศสองร้อยลำนอนนิ่งสงบอยู่ในโรงจอดยานราวกับสัตว์ร้ายร่างยักษ์ที่กำลังหลับใหล