กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 118 การชักนำดาวเคราะห์น้อย
เฉินเอ้อร์โก่วขมวดคิ้วแน่น ราวกับถูกความกังวลปกคลุม ในใจครุ่นคิดอย่างเงียบ ๆ ว่าเวลานี้ดูเหมือนจะมีเพียงต้องบุกกลับดาวเคราะห์สีน้ำเงิน กำจัดพวกมนุษย์ซิลิคอนเหล่านั้นให้สิ้นซาก จากนั้นค่อยหลบหนีสุดกำลังโดยใช้ยานรบผานกู่ดึงดูดและตรึงเผ่ามหาเทพพละกำลังเอาไว้ จึงจะสามารถรักษาความปลอดภัยของมนุษย์หลายร้อยล้านคนบนดวงจันทร์ได้
“ถ้าเช่นนั้น เราต้องละทิ้งการสำรวจแล้วบุกกลับไปหรือ?”
ฉินหว่านหรูไม่เต็มใจนัก แววตาของนางฉายแววดื้อรั้นขณะจ้องมองเฉินเอ้อร์โก่วเขม็ง
นางย่อมรู้ดีว่าหากละทิ้งในตอนนี้ ดาวเคราะห์สีน้ำเงินเกรงว่าจะต้องกลายเป็นดาวเคราะห์ร้างที่เงียบเหงาไปตลอดกาล