เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 113 ยานรบถือกำเนิดจากใต้ดิน
โดยไม่รู้ตัว แสงยามเช้าอันเลือนรางได้กรีดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืนอย่างเงียบงัน เข้าสู่ช่วงเช้ามืดของวันใหม่แล้ว
เฉินเอ้อร์โก่วใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ร่างกายโน้มไปข้างหน้าฟุบลงบนแผงควบคุมหลักประจำห้องควบคุมยาน ความง่วงงุนเปรียบเสมือนคลื่นยักษ์โถมเข้ากลืนกินเขาจนมิด จมดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทรา
ฉินหว่านหรูเดินเข้ามาอย่างแผ่วเบา เมื่อเห็นท่าทางเช่นนั้น นัยน์ตาของนางเต็มไปด้วยความเวทนาสงสาร นางค่อย ๆ หยิบเสื้อคลุมที่วางอยู่ข้าง ๆ ขึ้นมา ห่มให้เฉินเอ้อร์โก่วด้วยกิริยาอ่อนโยน จากนั้นยืนนิ่งอยู่เคียงข้างราวกับองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์ที่คอยปกป้อง
ทันใดนั้น ที่หน้าแผงควบคุมระบบปรับสภาพดาวเคราะห์ วิศวกรหลิวมีสีหน้าจดจ่อ สองมือจับคันบังคับไว้อย่างมั่นคงแล้วผลักไปข้างหน้าอย่างแรง