เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 92 เฉินเอ้อร์โก่วออกศึก
เสิ่นเฟิงลืมตาขึ้นด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ในใจเต็มไปด้วยความฉงน นี่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่จุดเดียวเลยงั้นหรือ? “นี่... จบแล้วงั้นหรือ?” เขาพึมพำกับตัวเอง
“ทำไม? หรือว่าเจ้ายังไม่อยากจากไป? แต่ข้าขอเตือนเจ้าเอาไว้ ว่านับจากนี้ไป ทุกการเคลื่อนไหวของเจ้าล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของเรา”
เฉินเอ้อร์โก่วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ในแววตามีร่องรอยของการหยอกเย้าและขบขัน
“ฮิฮิ! ไปสิ ข้าต้องไปอยู่แล้ว ข้ายังต้องไปสืบข่าวกรองเพิ่มเติมมาให้พวกท่านอีกนะ!”
เสิ่นเฟิงรู้สึกราวกับได้รับความเมตตาอย่างฉับพลัน ความหม่นหมองบนใบหน้ามลายหายไปจนสิ้น เขารีบกระโจนลุกขึ้นจากเตียงผ่าตัด แววตาจุดประกายแห่งความหวังและรอยยิ้มประจบประแจงขึ้นมาอีกครั้ง พยายามจะแสดงคุณค่าของตนเองให้เฉินเอ้อร์โก่วเห็น
“เฝยเมา พาเขาไปส่งที่ใต้ภูเขาหูโถวเสีย” เฉินเอ้อร์โก่วหันไปออกคำสั่งกับเฝยเมา
“ไปกันได้แล้ว!” เฝยเมาก้าวขึ้นหน้าไปคว้าตัวเสิ่นเฟิงแล้วก้าวเดินออกจากห้องทดลองอย่างรวดเร็ว