เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 90 จับเป็นเสิ่นเฟิง
เฉินเอ้อร์โก่วเดินตรงไปยังเสิ่นเฟิงอย่างช้าๆ ทุกย่างก้าวราวกับเหยียบลงบนปลายประสาทของอีกฝ่าย จากนั้นจึงกวาดสายตามองสำรวจขึ้นลง
“คุณชายเสิ่น ที่แท้ก็เป็นคุณนี่เอง? บอกมาเถอะ ทางเลือกของคุณคืออะไร?”
เสียงของเขาที่ลอดผ่านหน้ากากออกมาดูอู้อี้เล็กน้อย แต่ยังคงแฝงไว้ด้วยความหนาวเย็น
“เฮ้! เป็นนายจริงๆ ด้วยเอ้อร์โก่ว รั่วเสวี่ยลูกพี่ลูกน้องของฉันสบายดีไหม? ระหว่างพวกนายคงมีเรื่องราวกันมาไม่น้อย สินค้าแบบนี้เรียกได้ว่านายก็เป็นน้องเขยฉันน่ะสิ น้องเขยที่ไหนจะจ้องฆ่าจ้องแกงพี่เมียกันล่ะ จริงไหม?”
ใบหน้าของเสิ่นเฟิงเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบสอพลอในทันที รอยยิ้มนั้นราวกับดอกไม้ชั่วร้ายที่ผลิบานอยู่บนน้ำเน่า ชวนให้รู้สึกคลื่นเหียน
ในแววตาของเขาเต็มไปด้วยความเอาใจและความคาดหวัง พยายามใช้สายสัมพันธ์ทางเครือญาติอันตื้นเขินนี้ถักทอเป็นตาข่ายช่วยชีวิตสำหรับตนเอง