เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 65 เฉินเอ้อร์โก่วผู้กระวนกระวาย
เฉินเอ้อร์โก่วใบหน้าเคร่งขรึมดั่งน้ำนิ่ง เขาเหยียบคันเร่งมิด รถจี๊ปพุ่งทะยานราวกับม้าหลุดออกมาจากบังเหียนมุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟใต้ดินสนามบินหนานซื่อ กวาดฝุ่นตลบอบอวลไปตลอดทาง
ในขณะเดียวกัน เขารีบกดโทรออกหาหม่า หรูอวิ๋น น้ำเสียงทุ้มต่ำและหนักแน่น “คุณหม่า ช่วยเตรียมน้ำดื่มบริสุทธิ์ให้เพียงพอและรถบัสสามสิบคันให้ฉันหน่อย เร่งไปที่สถานีรถไฟใต้ดินสนามบินเดี๋ยวนี้เลย!”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถจี๊ปก็หยุดกะทันหันบนถนนข้างสถานีรถไฟใต้ดิน
โดยรอบเงียบสงัดดั่งป่าช้า ทางเข้าสถานีรถไฟใต้ดินมืดมิดราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังอ้าปากกว้างรอจะเขมือบเหยื่อ ป้ายรถเมล์ข้าง ๆ ก็ว่างเปล่าไร้ผู้คน มีเพียงป้ายโฆษณาเก่า ๆ สองสามใบที่สั่นระริกอยู่กลางสายลมแผ่ว
สนามบินขนาดมหึมาดูราวกับเมืองร้าง บนรันเวย์วัชพืชขึ้นรกชัฏ กระจกหอควบคุมการบินเต็มไปด้วยฝุ่นเขรอะ สิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่างหยุดการทำงานประหนึ่งถูกโลกใบนี้หลงลืมไปแล้ว