เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 39 กองทัพพิทักษ์
ผู้อาวุโสหลงยิ้มอย่างเมตตา สายตาจ้องเขม็งไปที่เฉินเอ้อร์โก่ว แววตานั้นราวกับสามารถมองทะลุเข้าไปถึงดวงจิตวิญญาณของเขา
เฉินเอ้อร์โก่วเงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง สายตาปรายมองผ่านใบหน้าของผู้อาวุโสหลงเพียงชั่วครู่ประหนึ่งแมลงปอแตะผิวน้ำ
ผู้อาวุโสหลงที่อยู่ตรงหน้าแตกต่างจากที่เห็นในโทรทัศน์อย่างมาก เขามีคิ้วดั่งกระบี่และดวงตาดั่งดวงดาว บนใบหน้าเหลี่ยมนั้นเผยความน่าเกรงขามแต่ก็ยังไม่ทิ้งความเมตตา
เขาครุ่นคิดอยู่ในใจ คนผู้นี้ดูเหมือนจะไม่น่ากลัวเท่าใดนัก
“มะ...ไม่ครับ ท่านปู่หลงไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด”
เฉินเอ้อร์โก่วรวบรวมความกล้า หน้าแดงก่ำพร้อมกับฝืนยิ้มที่แลดูแข็งค้าง รอยยิ้มนั้นราวกับหน้ากากที่จงใจสวมใส่เพื่อปกปิดความตื่นตระหนกในใจ
“ฮ่าๆๆๆๆ...” ผู้อาวุโสหลงหัวเราะเสียงดังฟังชัด เสียงหัวเราะนั้นดังกังวานราวกับเสียงระฆังใหญ่ จนดูเหมือนห้องทั้งห้องจะสั่นไหวเล็กน้อย