เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 คลื่นลมในโรงจอดรถ
ในใจของเสิ่นรั่วเสวี่ยเต็มไปด้วยความสงสัยและความระแวดระวัง นางไม่อาจเชื่อใจผู้หญิงแปลกหน้าที่อยู่ตรงหน้าได้อย่างง่ายดาย
นางครุ่นคิดอยู่ในใจว่าต้องรีบหาตัวเอ้อร์โก่วให้พบโดยเร็วที่สุด จะปล่อยให้เขาตกอยู่ในอันตรายไม่ได้
“แม่นาง พวกเราทำไปเพื่อความปลอดภัยของเจ้าทั้งนั้น”
หม่าหรูอวิ๋นมองเสิ่นรั่วเสวี่ยด้วยความสงสัย ในสายตาของนาง เสิ่นรั่วเสวี่ยเป็นเพียงเด็กสาวที่ไร้เรี่ยวแรงจะฆ่าไก่ จะสามารถช่วยเฉินเอ้อร์โก่วออกมาได้อย่างไร?
“เก็บข้าวของของพี่เอ้อร์โก่วของฉันไว้ให้ดี อีกไม่นานเราจะกลับมาเอา!”
เสิ่นรั่วเสวี่ยหยิบกระเป๋าเดินทางที่ตกอยู่ขึ้นมายื่นให้หม่าหรูอวิ๋น ก่อนจะตัดสินใจเปิดใช้งานอุปกรณ์ส่งตัวในกำไลสื่อสารอย่างไม่ลังเล
เพียงชั่วพริบตา ร่างของนางก็หายไปจากจุดที่ยืนอยู่ราวกับไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน
หม่าหรูอวิ๋นเห็นดังนั้นดวงตาแทบจะถลนออกมา ปากอ้าค้างจนกว้าง ไม่สามารถกล่าววาจาใดได้เลย