เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 15 วันสิ้นโลกที่มาถึงเร็วกว่ากำหนด
จากนั้นเขาก็ยื่นกำไลสื่อสารส่งให้หยางฮุ่ยเหลียน “คุณแม่ครับ นี่ของแม่”
ต่อมาก็เป็นเฝยเมา ผู้กองฉิน คุณหนูเสิ่น...เขาแจกกำไลสื่อสารให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นทีละคน จากนั้นจึงตะโกนขึ้นเสียงดัง “ยินดีกับทุกคนด้วยที่ได้เป็นสมาชิกใหม่ของยานรบผานกู่ ขอให้ทุกคนสวมกำไลไว้ที่ข้อมือด้วยครับ!”
พูดจบ เฉินเอ้อร์โก่วก็เผยรอยยิ้มและปรบมืออย่างบ้าคลั่ง เสียงปรบมือนั้นประหนึ่งท่วงทำนองแห่งการเฉลิมฉลองชัยชนะ
ทุกคนต่างงุนงงสงสัย แต่ก็สวมกำไลสื่อสารเข้าที่ข้อมือพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
ชั่วพริบตาเดียว เสียงร้องโหยหวนระงมขึ้น ทุกคนต่างรีบกุมแขนตัวเองไว้พลางจ้องมองกำไลสื่อสารที่มุดเข้าไปในข้อมือราวกับมีชีวิต
“เจ้าเอ้อร์โก่ว ไอ้ลูกตัวดี แกกล้าหลอกใช้แม่รึ!”
หยางฮุ่ยเหลียนแผดเสียงก้องแล้วถลาเข้าใส่เฉินเอ้อร์โก่ว
ทว่าพอเงื้อมือขึ้น ความเจ็บปวดที่ข้อมือกลับจางหายไปอย่างรวดเร็ว เธอจ้องมองข้อมือตัวเองอย่างตื่นตะลึง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ