เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 12 พื้นที่ใช้สอยบนยาน
“พื้นที่ใช้สอยงั้นหรือ? อยู่ที่ไหนกัน?”
เฉินเอ้อร์โก่วทำหน้ามึนงงอีกครั้ง
“บนยานลำเลียงมีระบบนำทางตำแหน่งอยู่ สามารถเดินทางไปได้โดยอัตโนมัติ”
เมื่อได้ยินแม่ผานกู่พูดเช่นนั้น เฉินเอ้อร์โก่วก็ตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่ “เวรเอ๊ย สมองของฉันทำไมถึงได้ไม่เอาไหนอย่างนี้นะ”
เขารีบลงมือปรับแต่งยานลำเลียงอย่างใจร้อน พร้อมกับพึมพำอะไรบางอย่างในปาก
จากนั้นเขาก็ขับยานลำเลียงพุ่งทะยานไปข้างหน้าตามระเบียง ความเร็วนั้นเร็วเสียจนทิ้งไว้เพียงภาพติดตา
ส่วนเฝยเมานั้นนั่งอยู่อย่างสงบเสงี่ยมที่ข้างๆ มือจับที่จับแน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความตึงเครียด กลัวว่าจะถูกการขับขี่สุดบ้าคลั่งของเฉินเอ้อร์โก่วเหวี่ยงกระเด็นออกไป
ไม่กี่นาทีต่อมา เฉินเอ้อร์โก่วก็ก้าวเข้าสู่ประตูห้องขนาดมหึมาตามการชี้ทางของยานลำเลียง