บทที่ 123: ตักเตือนและความคิดของ “จาง ผู้ดำรงตำแหน่งระดับรองรัฐมนตรี”

บทที่ 123: ตักเตือนและความคิดของ “จาง ผู้ดำรงตำแหน่งระดับรองรัฐมนตรี”

“เสี่ยวลู่”

เขาเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ

“รู้ไหมว่าฉันมาที่เมืองเจียงเฉิงทำไม?”

ฟังดูเหมือนเขาถามขึ้นมาลอยๆ

เขาไม่ได้ถามเพื่อหาข่าว

เขาแค่ปัดเรื่องวงน้ำชาก่อนหน้านี้ ทั้งบทสนทนาเล่นๆ และการหยั่งเชิงให้ผ่านไปอย่างนุ่มนวล

ภูมิหลังของอีกฝ่ายก็เรื่องหนึ่ง

อิทธิพลก็อีกเรื่องหนึ่ง

แต่จางอ้ายหัวมาที่เมืองเจียงเฉิง ไม่ได้มาเพื่อกินข้าวหรือมานั่งคุยกับคนรุ่นหลัง