บทที่ 116: ไปรับสวี่เฉิงหย่วนและเตรียมงานเลี้ยงที่ชิงลู่เยี่ยน

บทที่ 116: ไปรับสวี่เฉิงหย่วนและเตรียมงานเลี้ยงที่ชิงลู่เยี่ยน

บ่ายสามโมง

เสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้นตรงเวลาในโถงทางเดินอาคารคณะเศรษฐศาสตร์และการจัดการ มหาวิทยาลัยเจียงเฉิง

นักศึกษาใหม่หลายร้อยคนในห้องบรรยายแบบขั้นบันไดกรูกันไปยังทางออกเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อย ราวกับฝูงผึ้งที่แตกฮือ

บนถนนสายหลักด้านนอก ข่าวซุบซิบเรื่องเบนท์ลีย์สีขาวกับเจ้าของรถปริศนายังคงแพร่สะพัด กระแสไม่มีทีท่าว่าจะซาลง แม้แต่ตอนเดินไปซื้อข้าวที่โรงอาหาร ก็ยังได้ยินคนข้าง ๆ กระซิบถามกันเรื่องลานจอดรถอาคาร 5

แต่เสียงอึกทึกเหล่านั้นเหมือนถูกกำแพงที่มองไม่เห็นกั้นไว้ ไม่อาจเข้ามารบกวนชีวิตของลู่ชวนได้เลย

เขาเก็บหนังสือเรียนบนโต๊ะ สะพายกระเป๋าข้าง แล้วเดินออกไปตามฝูงชนอย่างไม่รีบร้อน

ถึงเวลาเรียนก็เรียน ถึงเวลาฟังก็ตั้งใจฟัง

ได้กลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง เขารู้ดีว่าตัวเองต้องการอะไร ต่อให้ข้างนอกวุ่นวายจนเป็นข่าวครึกโครม จังหวะชีวิตของเขาก็ยังมั่นคงเหมือนเดิม