บทที่ 105: ความวุ่นวายครั้งใหญ่กับเฉินฟู่กุ้ยที่ถูกข่มขู่

บทที่ 105: ความวุ่นวายครั้งใหญ่กับเฉินฟู่กุ้ยที่ถูกข่มขู่

“ซ่า—”

น้ำเย็นจัดเต็มกะละมังสาดพรวดออกมาจากหลังประตูบานคู่โดยไม่ปรานี

น้ำที่สาดออกมานับเป็นศิลปะการตั้งรับด้วยหลักฟิสิกส์ชั้นยอด ไม่เพียงทำให้หานตงที่เพิ่งก้าวเข้าประตูเปียกโชกไปทั้งตัว แต่ยังสาดเฉินฟู่กุ้ยที่กำลังกอดคอหานตงด้วยสีหน้าประจบประแจง กระตือรือร้น จนเปียกตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่ต่างจากลูกหมาตกน้ำ

ทั่วทั้งโถงทางเข้า

ชั่วขณะนั้น อากาศราวกับหยุดนิ่งไปหนึ่งวินาที

หานตงยกมือเช็ดน้ำเย็นเฉียบออกจากหน้า ตอนนี้เขาสับสนสุดขีดจนไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร อยู่ที่ไหน หรือกำลังเจอกับอะไร

ผมที่เฉินฟู่กุ้ยจัดทรงไว้อย่างเนี้ยบกริบเปียกลู่แนบหนังศีรษะ ส่วนสูทราคาแพงสั่งตัดพิเศษก็ชุ่มน้ำจนหยดติ๋งๆ

บอดี้การ์ดชุดดำที่ยืนเรียงแถวตัวตรงอยู่ตรงประตูต่างเบิกตาโตแทบถลน

เฉินจื่ออ๋างยืนอึ้ง