บทที่ 103: ซุ่มดักหน้าประตูและเปลี่ยนสีหน้าเร็วแสง

บทที่ 103: ซุ่มดักหน้าประตูและเปลี่ยนสีหน้าเร็วแสง

ราตรีมืดสนิทแล้ว ไฟประดับหน้าประตูคฤหาสน์ส่องถนนรถเข้าที่กว้างขวางจนเห็นได้ชัดทุกซอกทุกมุม

เฉินฟู่กุ้ยยืนอยู่กลางขั้นบันไดหน้าประตูคฤหาสน์ของตัวเอง

ตอนนี้เขาฟื้นจากอาการหมดสติและอาการเสียขวัญเมื่อครู่ได้อย่างสมบูรณ์ เขาเข้าสู่โหมดเตรียมรับมือฉุกเฉินที่อะดรีนาลีนพุ่งพล่านไปทั้งตัว

มองเผิน ๆ ดูเหมือนครอบครัวผู้มีฐานะกำลังต้อนรับแขกอย่างสมเกียรติ

แต่แค่เดินเข้าไปใกล้อีกสองก้าว ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของความตึงเครียดที่ปกปิดไว้ไม่มิด

ใต้บันไดมีบอดี้การ์ดรูปร่างกำยำสิบคนยืนเรียงอยู่สองฝั่ง ทุกคนสวมสูทดำ แว่นกันแดดดำ รองเท้าหนังขัดจนวาว ตำแหน่งที่ยืนจัดวางอย่างพิถีพิถัน จนแทบจะเป็นแนวล้อมครึ่งวง

ที่ชวนขนลุกที่สุดคือท่าทางของพวกเขา