กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 94: กลอนเพี้ยนบทหนึ่ง กับการเตรียมตัวไปเรียนคาบแรกในมหาวิทยาลัย
“จื่ออ๋าง นายดูนี่สิ...”
หานตงถือโทรศัพท์ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง
ในวินาทีที่ความจริงสุดสะเทือนใจกำลังจะถูกเปิดโปง
“ตราประทับขี้ผึ้งบนซองจดหมายนี่ทำได้ประณีตดีเหมือนกันนะ”
ลู่ชวนพูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
เขาไม่ได้มองหานตงเลย แค่หยิบซองจดหมายสีชมพูตรงมุมโต๊ะขึ้นมาอย่างส่งๆ
จ้าวอี้ฝานก็มีปฏิกิริยาไวไม่แพ้กัน
“ตราประทับไปรษณีย์ของคณะภาษาต่างประเทศ”
เขาหยิบซองอีกใบที่อยู่ข้างๆ แล้วเลื่อนไปตรงหน้าหานตงทันที