กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 92: ห้องเต็มไปด้วยจดหมาย “เรียนถึงเฉินจื่ออ๋างโดยตรง” กับคุณชายที่กลับมาเรียกความมั่นใจคืนได้อีกครั้ง
ทันทีที่เปิดประตู ทั้งสี่คนในห้องพัก 504 ต่างยืนนิ่งตะลึง
หานตงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ ต่อให้เป็นเจ้าพ่อภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่ปกติใจกล้าแค่ไหน ก็ยังไม่เคยเจอภาพแบบนี้มาก่อน
“แม่เจ้าโว้ย”
หานตงถูมือไปมา ก่อนจะก้มลงไปช่วยเก็บโดยไม่ทันคิด
“ประธานเฉิน ไปทำโรงพิมพ์ไหนเขาแค้นมาหรือไง?”
จ้าวอี้ฝานยืนอยู่ข้างประตูโดยไม่ขยับ
สายตาของจ้าวอี้ฝานกวาดผ่านซองจดหมายเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว เขาดันแว่นกรองแสงสีฟ้าขึ้น พลางเริ่มคัดแยกข้อมูลในหัวแล้วว่าเรื่องนี้เป็นแค่การแกล้งกัน หรือมีความเสี่ยงอื่นซ่อนอยู่
ลู่ชวนพิงกรอบประตู สีหน้าสงบนิ่ง