บทที่ 68: ความวุ่นวายในสำนักงานจัดการทะเบียนรถกับความจริงอันน่าขัน

บทที่ 68: ความวุ่นวายในสำนักงานจัดการทะเบียนรถกับความจริงอันน่าขัน

ย้อนเวลากลับไปสองนาทีก่อนที่ลู่ชวนกับเฉินจื่ออ๋างจะเดินเข้าไปในโถงบริการของสำนักงานจัดการทะเบียนรถ

ชั้นสองของสำนักงานจัดการทะเบียนรถเมืองเจียงเฉิงมีห้องทำงานหัวหน้าห้องหนึ่งที่ตู้เอกสารแน่นขนัด

เครื่องปรับอากาศที่นี่ดูเหมือนจะเก่ามากแล้ว ทำความเย็นได้แย่สุดๆ ลมที่พัดออกมายังมีกลิ่นอับจากกองกระดาษเก่าติดมาด้วย

หัวหน้าเปาซุ่นทงกำลังเอนหลังอยู่บนเก้าอี้เจ้านายที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด

เขาถือกระติกน้ำเก็บความร้อนทรงป้อมพุงโตที่แช่เก๋ากี้ไว้ กำลังจะเป่าก้านชาให้พ้นผิวน้ำ แล้วแสร้งทำเป็นอ่านเอกสารสองฉบับที่ไม่สำคัญอะไร พลางดื่มด่ำกับช่วงเช้าอันว่างสบายที่หาได้ยาก

จู่ๆ โทรศัพท์ส่วนตัวบนโต๊ะก็สั่นขึ้นมา

เปาซุ่นทงเหลือบดูชื่อผู้โทร เป็นลูกน้องเก่าคนหนึ่งจากระบบคมนาคมในเมือง ซึ่งตอนนี้ไปเป็นหัวหน้าอีกหน่วยงานแล้ว

เขารับสาย เพิ่งเอ่ยว่า “ฮัลโหล” ไปคำเดียว

ข่าวจากปลายสายก็เหมือนค้อนหนักราวสี่กิโลกรัม ฟาดเข้าท้ายทอยเขาอย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัว