บทที่ 61: ของขวัญจากเฉินจื่ออ๋างกับคำขอของลู่ชวน

บทที่ 61: ของขวัญจากเฉินจื่ออ๋างกับคำขอของลู่ชวน

เสียงจอแจจากนักศึกษาใหม่ในแต่ละห้องที่เล่นเกมและคุยเล่นกันดังก้องไปทั่วโถงทางเดินหอพักชายอาคาร 5 มหาวิทยาลัยเจียงเฉิง

ลู่ชวนเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นห้า

ความแตกต่างระหว่างห้องทำงานอธิการบดีในอาคารบริหารหลักที่เงียบสงบและสำรวม กับหอพักชายที่อบอวลไปด้วยกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนั้นช่างชัดเจน แต่ก็ทำให้รู้สึกถึงความเป็นจริง

เขาผลักประตูห้องพัก 504 เข้าไป

บรรยากาศในห้องพักวันนี้ต่างจากปกติอยู่เล็กน้อย

หานตงสวมหูฟัง ไม่ใส่เสื้อ นั่งคลิกรัวเมาส์อยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ปากก็บ่นคำสบถออกมาเป็นระยะ เห็นได้ชัดว่ายังเล่นเกมในหุบเขาและกำลังปะทะคารมกับใครอยู่ ส่วนโทรศัพท์ก็ตั้งพิงอยู่ข้าง ๆ หน้าจอกะพริบด้วยข้อความที่ยังไม่ได้อ่านจากกลุ่มต่าง ๆ ในมหาวิทยาลัย

จ้าวอี้ฝานยังนั่งอยู่ที่เดิม พลิกอ่านหนังสือในมือ

เขาแทบไม่ได้พูดอะไร

แต่ทันทีที่ลู่ชวนก้าวเข้ามา ก็สังเกตเห็นแววตาแจ่มใสของจ้าวอี้ฝาน ราวกับเจ้าตัวรู้อะไรอยู่บ้าง แต่ไม่ได้คิดจะเป็นฝ่ายเปิดประเด็น