บทที่ 59: มุกของอธิการบดีกับนัดเข้าห้องทำงานอธิการบดีที่ต่างฝ่ายต่างรู้กันดี

บทที่ 59: มุกของอธิการบดีกับนัดเข้าห้องทำงานอธิการบดีที่ต่างฝ่ายต่างรู้กันดี

บนเวทีประธาน อธิการบดีเฉินรับไมโครโฟนต่ออย่างเป็นธรรมชาติ

เขาไม่ได้รีบเปิดกำหนดการประชุมตรงหน้า และไม่ได้วางท่าพูดจาแบบผู้บริหารที่อยู่เหนือใครทันที

สายตาของอธิการบดีเฉินอ่อนโยน กวาดมองแถวนักศึกษาใหม่ที่แน่นขนัดอยู่ด้านล่าง รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏตรงมุมปาก

“สวัสดีนักศึกษาทุกคน ผมเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยเมืองเจียงเฉิง เฉินซงเหนียน”

“คำกล่าวของนักศึกษาลู่ชวนเมื่อครู่พูดได้ตรงประเด็นมาก”

เสียงของอธิการบดีเฉินดังผ่านไมโครโฟนไปทั่วหอประชุมใหญ่ รับช่วงต่อจากความประหลาดใจที่ยังไม่จางหายไป

เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นกันเองราวกับกำลังคุยกับรุ่นน้อง

“แต่ผมมีเรื่องหนึ่งต้องสารภาพกับทุกคน รวมถึงนักศึกษาลู่ชวนด้วย”