บทที่ 46: ภาพลวงตาของความคุ้นเคย กับกุญแจรถที่หน้าประตู

บทที่ 46: ภาพลวงตาของความคุ้นเคย กับกุญแจรถที่หน้าประตู

เบนท์ลีย์ คอนติเนนทัล จีที สีขาวแล่นอย่างนุ่มนวลเข้าสู่ถนนลาดขึ้นเขาในชานเมืองฝั่งตะวันตกของเมืองเจียงเฉิง

อากาศข้างนอกร้อนจัดไม่เปลี่ยน ใบไม้โดนแดดเผาจนงอนิด ๆ

แต่ภายในห้องโดยสารของรถคูเป้ระดับท็อปคันนี้กลับเป็นโลกอันเงียบสงบที่ตัดขาดจากภายนอกโดยสิ้นเชิง

ลู่ชวนจับพวงมาลัยหนังแท้ด้วยมือเดียว สายตามองถนนลาดยางคดเคี้ยวเบื้องหน้า

สุดปลายถนน

ประตูใหญ่ผนังขาวมุงกระเบื้องสีเทาของสถานอาบน้ำพุร้อน ซึ่งซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางพุ่มไม้เขียวชอุ่ม ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นในสายตา

ไม่มีแสงนีออนฉูดฉาด ไม่มีป้ายขนาดมหึมาชวนให้รู้สึกเชย

มีเพียงก้อนหินธรรมชาติขนาดใหญ่ที่ดูเรียบหรู บนหินสลักตัวอักษรสีทองเข้มอย่างสุขุมอยู่ไม่กี่ตัว

ลู่ชวนมองประตูใหญ่นั้น