กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 35: ที่คั่นหนังสือหายากกับเครื่องประดับห้อยหนังจากเอเธล
เที่ยงวันถัดมา
เสียงนกหวีดเลิกการฝึกทหารเพิ่งช่วยนักศึกษาใหม่ให้พ้นจากความร้อนระอุ
หานตงพุ่งเข้าหอพัก โยนหมวกลายพรางลงบนโต๊ะ แล้วลากเฉินจื่ออ๋างออกไปข้างนอก
“ไปๆ จื่ออ๋าง ไปเป็นเพื่อนฉันเล่นเกมสักสองตาที่ร้านเกมถนนด้านหลังหน่อย”
หานตงร้อนจนหอบ
“ฝึกทหารนี่ทรมานเกินไปแล้ว ฉันต้องไปลุยหุบเขาฆ่าสักสองตาเติมเลือดหน่อย ไม่งั้นบ่ายนี้ร่างกายคงรับไม่ไหว”
ตอนแรกเฉินจื่ออ๋างไม่ชอบบรรยากาศในร้านเกม แต่ทนลูกตื๊อของหานตงไม่ไหว อีกทั้งตัวเองก็อยากหาเหตุผลหลบความอุดอู้ในหอพักตอนกลางวันอยู่แล้ว จึงยอมออกไปด้วยอย่างเสียไม่ได้
ประตูปิดดังปัง
ในห้องพัก 504 เหลือเพียงลู่ชวนกับจ้าวอี้ฝานสองคน ซึ่งหาได้ยากทีเดียว