กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 20: “วงใน” ของร้านอาหารเล็กๆ กับการหารกันจ่ายอย่างเคร่งครัด
อาหารมาเร็วกว่าตอนหานตงด่าเสียอีก
จานแรกที่ยกมาคือหมูผัดพริกเสฉวน ควันหอมจากกระทะยังลอยกรุ่น ต้นกระเทียมคลุกน้ำมันจนเงาวับเป็นสีแดง ตามมาด้วยเต้าหู้หม่าโผ ถั่วแขกผัดแห้ง หมูเส้นผัดซอสอวี๋เซียง แล้วปิดท้ายด้วยซุปสาหร่ายไข่อีกชามใหญ่
ร้านเล็กๆ พื้นที่ไม่มาก พออาหารวางลงบนโต๊ะ โต๊ะไม้ทั้งตัวก็เต็มทันที
หานตงตาโตแทบถลน
“ไม่ต้องพูดแล้ว รีบกินก่อน”
เขายื่นตะเกียบไปคีบหมูผัดพริกเสฉวนชิ้นใหญ่สองชิ้น ร้อนจนต้องสูดปาก แต่ก็ไม่ยอมปล่อย
“โห หอม”
“หอมจริงๆ”
“อร่อยกว่าแม่ฉันทำอีก ต่อให้แม่ได้ยินแล้วจะตี วันนี้ฉันก็ต้องพูดความจริง”