กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 หน่วยกู้ภัยงั้นเหรอ?
แสงอรุณรุ่งสาง เมฆหมอกจางหาย หิมะหยุดตกแล้ว
แสงสว่างสายหนึ่งลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่าน ตกกระทบลงบนผ้าห่มและที่นอนที่ยับยู่ยี่
ฮั่วอี้โอบกอดเจียงกั่วพลางค่อยๆ ลืมตาตื่น
ท่อนบนของเขาเปลือยเปล่า สวมเพียงกางเกงอยู่บ้านสีดำตัวหลวม นอนหงายอยู่บนเตียงกว้าง
ส่วนเจียงกั่วเปลี่ยนมาสวมชุดนอนผ้าบางที่สะอาดและพอดีตัวเรียบร้อยแล้ว
เขานอนตะแคง กางแขนกางขากอดรัดฮั่วอี้ไว้แน่น ซอมบี้ทั้งตัวเกาะติดอยู่บนร่างของชายหนุ่มไม่ยอมปล่อย
ศีรษะกลมทุยหนุนอยู่บนแผงอกที่ผ่อนคลายและนุ่มนวลของฮั่วอี้ จนแก้มนุ่มสีชมพูระเรื่อเบียดนูนออกมาเล็กน้อย
ดูเหมือนลูกโคอาล่าที่กำลังหลับปุ๋ย
ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ แพขนตางอนยาวขยับไหวเบาๆ ตามจังหวะ