กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 คืนฝนพรำ
“โธ่เอ๊ย… แย่แล้ว!”
“เหยียบคันเร่งเร็วเข้า! พวกซอมบี้จะตามทันแล้ว!”
“ยางรถแตก! นี่เหยียบมิดไมล์แล้วนะ!”
ยามค่ำคืนมาเยือน ทั่วทั้งเมืองเงียบสงัดไร้ผู้คน
รถตู้สองคันและรถบรรทุกขนาดเล็กอีกหนึ่งคันพุ่งทะยานไปตามถนนอย่างทุลักทุเล ไร้ทิศทาง ราวกับคนเสียสติ
คนในรถต่างแตกตื่นโกลาหล ส่งเสียงตะโกนโหวกเหวกอย่างควบคุมไม่อยู่
เสียงสบถด่าทอด้วยความหัวเสียลอดผ่านกระจกหน้าต่างออกมาชัดเจนทุกคำ
“บ้าเอ๊ย! บ้าเอ๊ย!”
“พวกซอมบี้สารเลว ทำไมพวกมันถึงวิ่งเร็วขนาดนี้ ปกติเห็นเดินอืดอาดไม่ใช่เหรอ!”