เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 แนวป้องกัน
ข่าวร้ายที่พ่างจื่อนำมาบอก ช่างโหดร้ายเหลือเกิน
ช่วงที่ผ่านมา ทุกคนต่างวุ่นวายอยู่กับการกักตุนเสบียง พอได้ของครบก็ปิดประตูเงียบ ใช้ชีวิตอยู่ในพื้นที่ของตัวเอง พวกเขาระวังตัวแจจากซอมบี้ จนหลงลืมไปว่ามนุษย์ต่างหากคือสัตว์ร้ายที่น่ากลัวที่สุดในโลกใบนี้
ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งในสายและนอกสายโทรศัพท์ มันไม่ใช่แค่ความสงสารเห็นใจเหยื่อหรือความโกรธแค้นพวกโจร แต่ยังมีความรู้สึกไร้หนทางและความหวาดกลัวต่อชะตากรรมของตัวเองปะปนอยู่ด้วย
การต้องทนเห็นโศกนาฏกรรมเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาโดยไม่อาจยื่นมือเข้าช่วย ช่างทรมานใจเหลือเกิน สมองส่วนเหตุผลบอกพวกเขาว่าทำอะไรไม่ได้ การนิ่งเฉยเพื่อรักษาชีวิตตัวเองคือสิ่งที่ถูกต้อง ทว่าความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในใจกลับคอยทิ่มแทงว่าทำแบบนี้ไม่ถูก
เพราะความเป็นมนุษย์มีความซับซ้อน พวกเขาจึงต้องทุกข์ทรมานกับการต่อสู้ทางความคิดเช่นนี้ หากสามารถโยนศีลธรรมทิ้งไปได้เหมือนพวกโจรปล้นสะดม คงไม่ต้องมานั่งปวดใจแบบนี้หรอก
ยิ่งไปกว่านั้น การเลือกนิ่งดูดายในวันนี้ ก็เท่ากับปิดประตูโอกาสที่จะได้รับความช่วยเหลือจากคนอื่นในวันที่ตัวเองตกทุกข์ได้ยาก คนที่ไม่เคยยื่นมือช่วยใคร จะมีหน้าไปร้องขอความเมตตาจากใครได้อีก
โลกวันสิ้นโลกก็เป็นเช่นนี้ การยื่นมือเข้าช่วยเท่ากับเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตราย แต่การนิ่งเฉยก็เท่ากับขังตัวเองไว้บนเกาะร้างที่โดดเดี่ยวไร้คนเหลียวแล เพียงแค่ลังเลชั่วครู่ โศกนาฏกรรมนับไม่ถ้วนก็เกิดขึ้นได้ตรงหน้า