กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 ปลูกผัก
"พี่..."
เจียงกั่วนอนหงายอยู่บนโซฟา
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ อาจเป็นเพราะฮั่วอี้มัดไว้ไม่แน่นตั้งแต่แรก เขาจึงดิ้นจนผ้าขนหนูที่มัดข้อมือไว้หลุดออก
เขายกมือขึ้น เปิดผ้าขนหนูอุ่นๆ ที่ปิดตาอยู่ออก กะพริบตาปริบๆ มองฮั่วอี้ด้วยดวงตาคลอหน่วยไปด้วยหยาดน้ำตา
นายทำอะไรอยู่เหรอ ทำไมไม่ให้ผมดูล่ะ
น่าสงสารจัง น่าน้อยใจจัง ช่างไร้ที่พึ่งเหลือเกิน
ฮั่วอี้ชะงักลมหายใจไปครู่หนึ่ง แต่ก็ตั้งสติได้ในไม่ช้า มือที่กดแผลให้เขากระชับแน่นขึ้นกว่าเดิม
"เสี่ยวกั่วเด็กดี ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว"
แผลสมานกันดีแล้ว ไหมเย็บแผลก็ตัดออกเรียบร้อย