กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 464 ตำนานเจินหวน ตระกูลกวาเอ๋อร์เจีย 1
[ขอย้ำอีกครั้ง หย่งเจิ้งในเรื่องนี้เป็นหนุ่มรูปงาม อย่านึกภาพแทนด้วยเจ้าส้มอ้วนยักษ์เด็ดขาด หงลี่ก็เป็นหนุ่มรูปงามเช่นกัน หงลี่ในตำนานเจินหวนไม่ใช่หงลี่ลูกเขยเกาะกินในหรูอี้ จอมนางเคียงบัลลังก์ ฮ่า ๆ ๆ]
“หม่อมฉันนึกว่าพระสนมฉีเคารพพระสนมซีเฟยเหนียงเหนียงมากเสียอีก ไม่คิดเลยว่าพูดจายังเหน็บแนมเสียดสีเช่นนี้!”
โจวซือหานเพิ่งลืมตาขึ้นก็ได้ยินคนข้างกายพูดเช่นนี้ นางยังมึนงงอยู่บ้าง แต่หลังรับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมแล้ว จึงรู้ว่าตนกลายเป็นพระสนมฉีแห่งตระกูลกวาเอ๋อร์เจีย ผู้มีเพียงความงามแต่ไร้สมอง และคนที่พูดเมื่อครู่ก็กำลังเยาะเย้ยนางอยู่