กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 456 แม่ม่ายสาวพราวเสน่ห์ 27
แม้อิ้นเจินจะมุดเข้าวังมาได้ แต่การไปยังตำหนักเฉียนชิงก็ไม่ใช่เรื่องง่าย กว่าอิ้นเจินจะฝ่าฟันมาถึงประตูตำหนักเฉียนชิงก็ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว โชคดีที่ตอนนี้เป็นเวลากลางคืน องครักษ์ที่เฝ้าประตูล้วนหย่อนยานกันอยู่บ้าง
อิ้นเจินจึงปีนกำแพงเข้าไปได้ หากเป็นเวลากลางวัน เขาคงถูกจับได้ตั้งแต่แรกแล้ว
แต่อิ้นเจินก็เอวเคล็ดเพราะประหม่าจนเกินไป
ยังดีที่ร่างกายเขาแข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก
อิ้นเจินคิดพลางกระโดดเข้ามาในห้องทางหน้าต่าง จากนั้นก็ย่องไปข้างเตียงโจวซือหานราวกับโจร ยามนี้โจวซือหานหลับไปแล้ว นางไม่เคยคิดเลยว่าอิ้นเจินจะมุดรูสุนัขเข้าวัง จึงไม่คาดคิดว่าจะมีคนลอบจู่โจมนางในยามค่ำคืน