เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 420 แนวตัวละครรับชมภาพ 33
ระหว่างทางกลับ โจวซือหานหน้าแดงซบอยู่ในอ้อมแขนของอิ้นเหริง เวลานี้เป็นตีสามครึ่งแล้ว ท้องฟ้ายังมืดสลัวอยู่บ้าง อิ้นเหริงมองสีหน้าของโจวซือหานไม่ชัด แต่เห็นความเขินอายในดวงตาของนางได้ ทำให้มุมปากของอิ้นเหริงยกขึ้น
จากนั้นอิ้นเหริงก็อุ้มนางเข้าไปในที่พักของตน แล้ววางนางลงนั่งข้างเตียง โจวซือหานนั่งอยู่ข้างเตียงอย่างเขินอายแล้วกล่าวว่า “องค์รัชทายาท ท่านส่งข้าน้อยออกจากวังเถิด”
อิ้นเหริงได้ยินดังนั้นจึงตอบว่า “จะทำเช่นนั้นได้อย่างไร? ลี่เหนียง เจ้าอยู่ที่นี่อย่างสบายใจเถิด”
โจวซือหานขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า “แต่เรื่องนี้ไม่ถูกธรรมเนียม”
อิ้นเหริงได้ยินดังนั้นก็ยิ้มมุมปากแล้วกล่าวว่า “ม่านฟ้าไม่ได้บอกหรือ? ราชวงศ์คือสถานที่ที่ไม่ยึดถือธรรมเนียมที่สุด”