กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 385 ภรรยาหลงเคอตัว สกุลเฮ่อเส่อหลี่ 114
อิ้นเหริงคิดพลางไล่จับโจวซือหาน เขาจงใจชะลอฝีเท้า ทำท่าราวกับใกล้จะจับนางได้แล้ว เพื่อให้โจวซือหานรู้สึกว่ายังหนีต่อไปได้อีก ทั้งสองวิ่งวนอยู่ในห้องครู่หนึ่ง
จนกระทั่งโจวซือหานวิ่งต่อไม่ไหว เหนื่อยหอบแล้วจึงหยุดอยู่กับที่ ทำมือเป็นกรงเล็บแล้วร้องใส่อิ้นเหริงว่า “แฮ่!”
อิ้นเหริงรู้สึกว่าท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ ของโจวซือหานน่าเอ็นดูเหลือเกิน จากนั้นก็อุ้มนางขึ้นมาแล้วหมุนไปรอบหนึ่ง โจวซือหานรู้สึกราวกับถูกแกว่งจนเวียนหัว พออิ้นเหริงหยุดในที่สุด นางก็อดทุบอกเขาเบา ๆ ทีหนึ่งไม่ได้ ก่อนบ่นว่า “โตป่านนี้แล้ว ยังทำตัวเด็ก ๆ อีก”