กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 ภรรยาของหลงเคอตัว สกุลเฮ่อเส่อหลี่ 91
ยามนี้โจวซือหานกำลังชื่นชมภาพที่อิ้นเหริงวาด นางอดเอ่ยด้วยความชื่นชมมิได้ว่า “ท่านพี่ของข้าช่างเก่งกาจจริง ๆ~” อิ้นเหริงเดินเข้ามาก็ได้ยินถ้อยคำนี้พอดี เมื่อเห็นท่าทางภาคภูมิใจของนาง ในดวงตาของเขาก็มีรอยยิ้มแต้มขึ้นมา
จากนั้นเขาก็เดินไปด้านหลังนาง โอบกอดโจวซือหานจากข้างหลังแล้วถามว่า “สามีเจ้าเก่งกาจตรงไหนหรือ?”
ยามนี้ทั้งสองแนบชิดกันอย่างยิ่ง โจวซือหานย่อมสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จึงอดนึกถึงเมื่อคืนที่ตนถูกเขารังแกจนย่ำแย่มิได้ นางจึงเปลี่ยนคำพูดว่า “ไม่เห็นเก่งกาจตรงไหนเลย!”