กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 350 ภรรยาของหลงเคอตัว สกุลเฮ่อเส่อหลี่ 79
โจวซือหานได้ยินอิ้นเหริงพูดหน้าตาเฉยทั้งที่กล่าวเท็จ ก็เบิกตากว้างแล้วตอบว่า “จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร? ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน”
น้ำเสียงของโจวซือหานเปี่ยมความอ่อนหวาน อิ้นเหริงบีบเนื้อนุ่มบนร่างนางเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “คนหลอกลวง”
“เมื่อครู่เจ้ายังใช้สายตาไล่ข้าอยู่เลย”
โจวซือหานได้ยินดังนั้นก็กล่าวว่า “หากฝ่าบาททรงพบเข้าคงไม่ดี ข้าก็คิดเพื่อความปลอดภัยของเจ้ากับข้าด้วย”
“อย่าหาเรื่องไร้เหตุผลเลย”