กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 330 ภรรยาของหลงเคอตัว สกุลเฮ่อเส่อหลี่ 59
อิ้นเหริงได้ยินแล้วจึงกล่าวว่า “อืม ๆ ๆ ฮูหยินพูดถูก ข้าเอาแต่ใจไร้เหตุผล เผด็จการและบ้าอำนาจ แต่หากไม่ทำเช่นนี้ ฮูหยินจะมาเป็นของข้าได้อย่างไร?”
โจวซือหานรีบตอบว่า “ข้าเป็นของตัวเอง”
อิ้นเหริงเสริมว่า “แต่ก็เป็นของข้าด้วย”
พูดจบ เขาก็ยกมือโจวซือหานขึ้นเหนือศีรษะ แล้วจูบลงไปอย่างตั้งใจและลึกซึ้ง จนโจวซือหานแทบหายใจไม่ออก
ผ่านไปครู่ใหญ่ นางจึงรู้สึกว่าตนหายใจได้อีกครั้ง เสื้อชั้นในก็ถูกปลดออกจนหมด อิ้นเหริงมองผ่านแสงจันทร์เห็นราง ๆ ว่าโจวซือหานสวมเสื้อเอี๊ยมจีนสีขาว แต่เขามองลวดลายปักไม่ชัด จึงกัดใบหูนางแล้วถามว่า “ลวดลายบนเสื้อเอี๊ยมของฮูหยินคืออะไร?”