กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 324 ภรรยาหลงเคอตัวแห่งสกุลเฮ่อเส่อหลี่ 53
คังซีคิดพลางอุ้มโจวซือหานลงจากเกี้ยวหลวง จากนั้นก็เข้าไปในตำหนักบรรทม โจวซือหานทำท่าเขินอาย ทุบพระอุระของคังซีพลางบอกให้พระองค์วางนางลง
คังซีเห็นดังนั้นก็แกล้งโยนนางขึ้นไป โจวซือหานรู้สึกตื่นเต้นดีทีเดียว แต่ก็เผยท่าทีอ่อนแอออกมาเล็กน้อย หยาดน้ำตาเอ่อคลอในดวงตา ดูราวกับแสงดาว ทำให้ดวงตาของนางงดงามยิ่งขึ้น ประหนึ่งสามารถพูดได้
คังซีรู้สึกว่าดวงตาคู่นั้นคล้ายกำลังสารภาพรักกับพระองค์ แต่หลังถูกเยาะเย้ยมาหลายครั้ง คำพูดหลงตัวเองเช่นนี้ พระองค์จึงไม่ได้ตรัสออกมา