กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 317 ภรรยาหลงเคอตัว สกุลเฮ่อเส่อหลี่ 46
หลังโจวซือหานออกมาจากตำหนักของไท่หวงไท่โฮ่ว คังซีก็เดินมาหยุดตรงหน้านาง เชยคางนางขึ้นแล้วมองอย่างพินิจ “เหตุใดพอจะจากเราไป เจ้าถึงดีใจถึงเพียงนี้?”
โจวซือหานได้ยินแล้วรีบเก็บสีหน้าทันที กลัวว่าทุกอย่างจะพังเพราะสีหน้าเพียงชั่ววูบ คังซีเห็นดังนั้นก็แค่นเสียงเยาะแล้วกล่าวว่า
“จาวกุ้ยเฟย เราแค่ปล่อยเจ้าให้กลับไปชั่วคราว อีกไม่นานก็จะรับเจ้ากลับเข้าวังอีก”
โจวซือหานฟังคำของคังซีแล้วใบหน้าเล็ก ๆ ก็หม่นลงอย่างสิ้นเชิง คังซีกล่าวต่อว่า
“ที่พูดเช่นนั้นเมื่อครู่ ก็แค่ไว้หน้าเสด็จย่าเท่านั้น”
โจวซือหานได้ยินแล้วก็ด่าว่า “ฮ่องเต้ทรราช!”