กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 309 ภรรยาของหลงเคอตัว สกุลเฮ่อเส่อหลี่ 38
อิ้นเหริงพลางคิดพลางจูบริมฝีปากโจวซือหาน จูบลึกซึ้งครั้งหนึ่งแล้วปล่อยนาง ก่อนถามอย่างหึงหวงเล็กน้อยว่า “เช่นนั้นพี่หญิงหวั่นไหวต่อเสด็จพ่อแล้วหรือ?”
โจวซือหานได้ยินดังนั้นก็กล่าวว่า “น้องชาย เจ้าอายุก็ไม่น้อยแล้ว ความจำไม่ควรแย่เหมือนเด็กเล็ก ๆ กระมัง?”
อิ้นเหริงได้ยินเช่นนี้จึงนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของพี่หญิงขึ้นมา เขาหึงจนลืมทุกอย่างไปชั่วขณะ เพื่อบรรเทาความกระอักกระอ่วน เขาจึงก้มลงจูบริมฝีปากโจวซือหานอีกครั้ง คราวนี้จูบดุดันกว่าครั้งก่อน มือก็ลูบไล้ไปทั่วร่างของโจวซือหานอย่างไม่ยั้ง