กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 ภรรยาของหลงเคอตัว สกุลเฮ่อเส่อหลี่ 34
อิ้นเหริงคิดพลางก้มลงจุมพิตริมฝีปากของโจวซือหาน คราวนี้จุมพิตลึกซึ้งกว่าครั้งก่อนที่เพียงแตะริมฝีปาก เขาค่อย ๆ ทำให้นางเผยอริมฝีปากออก
โจวซือหานยังอยู่ในห้วงนิทราและงัวเงียอยู่ ผ่านไปครู่ใหญ่จึงรู้ว่าองค์รัชทายาทมาแล้ว แต่นางก็ไม่ได้ตื่นขึ้นมา เพราะง่วงเกินไปจริง ๆ
อิ้นเหริงประคองศีรษะนางไว้แล้วจุมพิตต่อเนื่องอย่างอ่อนหวาน ผ่านไปพักใหญ่จึงยอมปล่อยนาง แต่เพียง 2 วินาทีเขาก็จุมพิตลงไปอีกครั้ง