กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 295 ภรรยาของหลงเคอตัว สกุลเฮ่อเส่อหลี่ 24
หลังจากนั้นโจวซือหานก็เอ่ยต่อทั้งน้ำตาคลอว่า “องค์รัชทายาท หม่อมฉันรู้ว่าคำขอของหม่อมฉันอาจทำให้พระองค์ลำบากใจอยู่บ้าง แต่หม่อมฉันไม่อยากอยู่ในเมืองหลวงอีกแล้วจริง ๆ”
โจวซือหานพูดพลางยกมือปิดหน้า ร่ำไห้ตัดพ้อว่า
“เดิมทีหม่อมฉันคิดว่าตายไปเสียก็คงดี แต่ฮ่องเต้กลับใช้ชีวิตของคนที่อยู่ข้างกายหม่อมฉันมาข่มขู่”
เมื่อได้ฟังคำพูดของโจวซือหาน อิ้นเหริงก็กำหมัดแน่น เขาไม่เคยคิดเลยว่าเสด็จพ่อผู้ทรงพระปรีชาและเกรียงไกรในใจเขาจะทำเรื่องเช่นนี้กับพี่หญิง จนถึงตอนนี้ก็ยังรู้สึกเหลือเชื่อ ภาพลักษณ์อันสมบูรณ์แบบของเสด็จพ่อพลันมัวหมองลงในใจเขา