กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 ตำนานเจินหวน อวี๋อิงเอ๋อร์ 125
หงลี่รับพิณมาบรรเลงเพลงเฟิ่งฉิวหวงพลางครุ่นคิด ส่วนโจวซือหานยืนเต้นรำอยู่บนที่ว่างด้านข้าง ภาพตรงหน้าดูราวกับคู่เซียนที่ครองรักกัน
ดวงตาของจิ่งเซ่อชุ่มชื้นยิ่งขึ้น นางไม่รู้ว่าหลังเสด็จพ่อจากไป เสด็จแม่จะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร
เวลาค่อย ๆ ผ่านไป หงลี่บรรเลงเพลงแล้วเพลงเล่า จนนิ้วเริ่มเจ็บจึงหยุด จากนั้นก็โอบโจวซือหานดูท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวด้วยกัน
หงลี่ชี้ดวงดาวบนฟ้าแล้วกล่าวว่า “กาลูไต้ ดวงนั้นคือข้า ต่อไปหากเจ้าเงยหน้าเห็นมันกะพริบตาให้เจ้า นั่นก็คือข้ากำลังกะพริบตาให้เจ้า”